Αρθρογράφος: Άννα Χαλκιά
Από τη στιγμή που γεννιόμαστε προσπαθούμε, μαθαίνουμε & δημιουργούμε. 
Όμως προχθές άκουσα κάτι πολύ σημαντικό, “η πορεία μας έχει συνεχώς δύο βασικά στοιχεία τη ΖΩΗ και το ΘΑΝΑΤΟ”, που παράλληλα αυτοί οι δύο όροι δεν συμβαδίζουν ποτέ – θεωρούμε -, όμως τελικά συμμετέχουν σε κυριολεκτικούς και μεταφορικούς ρόλους καθ’ όλη τη διάρκεια της εξελικτικής μας πορείας ΜΑΖΙ. Είναι στοιχεία βασικά που καθ’ οδηγούν την πορεία μας στο ταξίδι για την Ιθάκη του καθενός. Πιο συγκεκριμένα Ζωή μπορεί να μας δίνει ο πρώτος χτύπος της καρδιάς μας και η αναπνοή μέσω της γέννησης μας όμως Ζωή μπορεί να μας δίνει και η κάθε όμορφη μέρα, όπως επιλέγουμε να τη φωτίζουμε να τη δημιουργούμε και να τη γεμίζουμε εμείς οι ίδοι και οι αγαπημένοι μας άνθρωποι. Θάνατο συναντάμε τόσο συχνά κατά τη διάρκεια της εξελικτικής μας πορείας, όσο οι ίδιοι πολλές φορές δεν το αντιλαμβανόμαστε ό,τι Ναι αυτό είναι Θάνατος. 

Θάνατος λοιπόν είναι όταν αποχαιρετούμε μία κατάσταση την οποία δεν μπορούμε να ξανά βιώσουμε.. παιδική ηλικά, καλοκαιρινές εφηβικές φιλίες, σχολική εμπειρία, φοιτητική εμπειρία, φιλίες που για διάφορους λόγους απομακρύνονται και άλλες χάνονται για πάντα άλλες όμως είναι κάπου εκεί που κάποια στιγμή ίσως ξανά συναντηθούν αλλά ποτέ δεν θα είναι όπως τότε κάποτε εκεί σε εκείνο το υπέροχο μέρος όπου μόνο εμείς θεωρούσαμε ότι περνούσαμε πανέμορφα, είναι η λήξη μιας επαγγελματικής συνεργασίας, είναι ο αποχωρισμός των παιδιών μας (το σύνδρομο της άδειας φωλιάς).. Θάνατος δεν είναι το να χάσεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο αλλά το να μάθεις να ζεις χωρίς αυτό. Αυτό που πιστεύω είναι ότι όση δυσκολία θεωρούμε ότι έχει ο Θάνατος άλλη τόση δυσκολία έχει και η Ζωή αν δεν επιλέξουμε εμείς οι ίδιοι να τη διαμορφώσουμε όπως αγαπάμε. Να μη χάνετε την ελπίδα σας για κάτι που πιστεύεται ότι έχει αξία να το κυνηγήσετε ακόμη κι αν απογοητεύεστε συχνά από τη Ζωή & το Θάνατο να μην τα παρατάτε να επιμένετε και να τολμάτε με υπομονή και ανοχή τόση όση να έχετε την αξιοπρέπεια που αξίζετε!

You may also like